Dem Slackers (aslında bir tane Slacker) remixleri konusunda bu aralar oldukça şanslı. Bart B More, Evil Nine ve Clouds. Üçü de dans pistlerinde bu aralar oldukça popüler özellikle Bart B More'un Let's Go'su ama bence krediyi yanlış remix topluyor. O kadar sevmedim ki Bart B More'u buraya koymayacağım dahi, haha.
Dem Slackers için bunu söylemesem de, Evil Nine için favorilerimden biri olarak bahsedebilirim. Gerek kendi prodüksiyonları olsun, gerek remixledikleri parçalar olsun bu zamana kadar beni hiç hayal kırıklığına uğratmadılar. Başta da dediğim gibi, Dem Slackers bu aralar remixleri konusunda oldukça şanslı, özellikle Evil Nine remixi ile. Tabi bunda Ultimo'nun da etkisi olabilir.
Tron efsanesi için geri sayım başlarken heyecanım giderek artıyor. Yaklaşık bir buçuk yıllık bekleyiş sona yaklaşıyor. 28 Ocak 2011 gösterime girmesini beklediğimiz Tron: Legacy aslında bir devam filmi. 1982 yılında Tron ismiyle gösterime giren ilk filmde Tron bir bilgisayar yazılımı ve film sadece ENCOM anabilgisayar sistemleri içinde geçiyor. Filmin baş karakteri Kevin Flynn (Jeff Bridges)'in bir lazer aracılığyla dijitalize olarak ana bilgisayar sistemine girmesini ve burada Tron isim bir programla birlikte Master Control Program (MCP) isimli bir yapay zekaya karşı mücadelesini izliyoruz. Yeni filmimizde ise Kevin Flynn yaklaşık 20 yıldır kayıptır ve oğlu Sam Flynn (Garett Hedlund) babasını ararken, babasının gönderdiği bir sinyalin ardından kendisini sistemin içinde babasını ararken bulur.
İlk filmin müzikleri için bence oldukça ilginç bir isim seçilmişti, Wendy Carlos. Wendey, müzik dünyasına synthesizerlarla neler yapılacağını gösteren adamdı. Öncelikle ilk albümü Switced-On Bach'ta bu yeni ve bilinmeyen elektronik enstrümanlarla klasik müzik yaptı, ardından A Clockwork Orange'ın film müzikleriyle de insanlara varyasyonların ne kadar sınırsız olduğunu gösterdi. Onun için elektronik müziğin öncülerinden biri demek çok da yanlış olmaz.
Yeni film için seçilen isim, geçen yıl hepimizde şaşkınlık ve merakla birlikte büyük bir bekleyişi başlattı. Çünkü yeni filmin müzikleri için seçilen isim Daft Punk’tı. Bir önceki filmde olduğu gibi, müzikler için yine elektronik müzik açısından başka önemli bir isim, dönemin öncülerinden biri seçilmesi bence oldukça etkileyici, ki zaten Tron için daha iyi bir seçim olamaz ne de olsa onlar insan değiller. Robotlar film için 24 parça kaydettiler ama bu zamana kadar elimize sahte olanların dışında sadece fragmanlarda kullanılan müzikler vardı. Müziğin yanı sıra Daft Punk’ı filmin içinde de göreceğiz. Filmde programların silinmesi anlamında kullanılan Derezzed ismini vermişler yayınlanan ilk parçaya.
Epeydir ortalarda değildim, bakıyorum da neredeyse bir ay olmuş. Geçen zamanda oldukça yoğundum. Değil blog, neredeyse hiçbir şeye ayıracak vaktim yoktu, ama önemli bir dönemeci geçtiğimi ve bundan sonra her şey için bol bol vaktim olduğunu söyleyebilirim. Postların arasını biraz daha sıklaştırıp bu boşluğu kapatacağım.
Dediğim gibi neredeyse hiçbir şey yapmaya vaktim yoktu ama yine de bazı günler müzik dinlemek ve aramak için bir şekilde zaman yaratabildim. Bunlardan birinde denk geldim Natalia Kills - Wonderland'e. Parçanın orjinali de, PeaceTreaty remixi de pek tarzım değil, fakat yine de yayınlamamam mümkün değil. İlk dinlediğim andan bu zamana defalarca dinledim, üstelik hala sıkılmadım. PeaceTreaty genel olarak electro house, Natalia Kills ise electro pop hatta direkt pop olarak nitelendirilebilse de, dark bir tarafı da yok değil. Bu remix adından anlaşılacağı gibi bir dubstep ve anladığım kadarıyla PeaceTreaty'in ilk dubstep denemesi. Dileyeceğim tek şey ise bunun son olmaması.
